Stoacılara göre tüm kötülükler aptallığa dönüşebilirdi; Hıristiyan ilkesine göre ise bunların hepsi zayıflığın sonucudur.
(According to the Stoics, all vice was resolvable into folly: according to the Christian principle, it is all the effect of weakness.)
Bu alıntı insanın kusurlarına dair iki felsefi bakış açısını vurguluyor. Stoacılar kötülüğün köklerinin aptallıktan kaynaklandığını düşünüyor ve kötü alışkanlıkların rasyonellik ve bilgelik yoluyla üstesinden gelinebileceğini öne sürüyorlar. Bunun tersine, Hıristiyan görüşü ahlaksızlığı zayıflığa atfederek, ahlaki başarısızlıkların insanın kırılganlığından ve ilahi güç eksikliğinden kaynaklandığını ima eder. Her iki bakış açısı da insanın kusurlu olduğunu kabul eder ancak bunun çaresine farklı şekilde yaklaşır; biri kişisel farkındalık ve akılcılık yoluyla, diğeri ise iman ve ilahi yardıma güvenme yoluyla. Bu bakış açılarını kabul etmek, hem kişisel erdemin önemini hem de insanın kırılganlığının kabulünü vurgulayarak ahlaki gelişime ilişkin incelikli bir anlayışı teşvik eder.
