Bir takıntının tedavisi: bir tane daha al.
(Cure for an obsession: get another one.)
Mason Cooley'in bu alıntısı, insan doğası ve takıntılarımızın çoğunlukla döngüsel doğası hakkında esprili ama anlayışlı bir yorum sunuyor. Bir takıntıyı tamamen ortadan kaldırmaya çalışmanın boşuna olabileceğini öne sürüyor; bunun yerine bir takıntıyı diğeriyle değiştirmek bazen daha pratik, hatta tatmin edici bir yaklaşım olabilir. Bir bakıma, zihnimizin nasıl uyarılma veya dikkat dağıtma arayışına girdiğini ve bir şeye odaklandığımızda, bırakmanın çoğu zaman zorlaştığını vurguluyor. Alıntı, odağımızı yeniden yönlendirerek geçici de olsa bir tür rahatlama veya denge bulabileceğimizi ima ediyor. Aynı zamanda arzuların ve takıntıların psikolojimize gömülü olduğu fikrine de değiniyor; belki de onları yönetmenin anahtarı her zaman ortadan kaldırmak değil, onları ayarlamanın veya yeniden yönlendirmenin yollarını bulmaktır. Daha geniş bir perspektiften bakıldığında, bu içgörü hayatın çeşitli yönlerine (iş, hobiler, ilişkiler ve hatta duygusal mücadeleler) uygulanabilir. Bazen dikkatimizi yeni bir ilgi alanına kaydırmak, tek bir soruna veya kusura takılıp kalmaktan daha sağlıklı bir başa çıkma mekanizması olarak hizmet edebilir. Ancak bu aynı zamanda tatminin doğası ve bu tür ikamelerin altta yatan sorunları gerçekten çözüp çözmediği veya yalnızca onları maskeleyip maskelemediği hakkında soruları da gündeme getiriyor. Genel olarak alıntı, takıntıya karşı pragmatik bir tutumu mizahi bir şekilde özetliyor; bazen bir takıntıyla baş etmenin en iyi yolunun bir başkasını bulmak olduğunu, böylece hayatı ilginç ve yönetilebilir tutacak şekilde tatmin veya dikkat dağıtıcı arayışımızı sürdürmek olduğunu öne sürüyor.
