Damien Hirst, sanatla ilgili temel bir gerçeği kısa ve öz bir şekilde yakalıyor: sanatın izleyicide bıraktığı kalıcı etki. Sanat, ister 'büyük' ​​ister 'iyi' olarak sınıflandırılsın, salt estetiğin veya tekniğin ötesine geçer; kişinin hafızasında ve düşüncelerinde kalacak kadar derin yankılanır. Bu içgörü bizi kavramsal ve geleneksel sanat arasında çizilen çoğu zaman katı ayrımları yeniden düşünmeye zorluyor. Biçim yerine fikirlere vurgu yapmasıyla bilinen kavramsal sanat, bazen beceri ve işçiliğe ayrıcalık tanıyan geleneksel sanatın püristleri tarafından göz ardı edilir. Ancak Hirst'ün bakış açısı bizi bu etiketlerin ötesini görmeye davet ediyor ve her iki biçimin de sonuçta etkili ve düşündürücü bir deneyimi teşvik etmeyi amaçladığı anlayışını teşvik ediyor.

Sanatın kalıcı etkisi, onun iletişim kurma, duyguları uyandırma ve düşünmeyi teşvik etme gücünün bir kanıtıdır. İster özenli ayrıntılara sahip bir yağlıboya tablo olsun, ister konsepte dayalı kışkırtıcı bir enstalasyon olsun, sanatın değerinin özü, gözlemcinin zihnini ve kalbini nasıl etkilediğinde yatmaktadır. Hirst'ün görüşü sanat dünyasını demokratikleştirerek farklı tarz ve felsefelerin kapsayıcılığını teşvik ediyor. Sanatsal kategoriler hakkındaki tartışmalarla dikkatimizi dağıtmak yerine, etki ve deneyime daha fazla odaklanmamızı teşvik ediyor. Bu bakış açısı, sanatın, yaratıcı ile izleyici arasında, anlamın birlikte yaratıldığı, hem sanatçının niyetinin hem de izleyicinin algısının önem taşıdığı bir diyalog işlevi gördüğünü hatırlatarak takdirimizi zenginleştirebilir. Özünde büyük sanat, gelenek ya da kavramla sınırlı değildir, bilincimizdeki kalıcı varlığıyla tanımlanır.

Bu mercek aracılığıyla, sanata açık bir şekilde yaklaşmaya, şekli ne olursa olsun onun varlığıyla etkilenmeye ve değişmeye hazır olmaya teşvik ediliyoruz. Hirst'ün gözlemi, sanatın özünü takdir etmek için ikna edici bir çağrı: Sanatın, onunla ilk karşılaştıktan sonra bile bizimle kalma gücünü.