Müziğin normalde sahip olduğu alışılagelmiş anlatı ve epizodik kalite olmadan, çevresel olması anlamında resim gibi olması amaçlanan müzik yapıyordum. Ben buna 'ortam müziği' adını verdim. Ama aynı zamanda görsel sanatın müziğin değişme biçimini değiştirmesi bakımından müziğe daha çok benzemesini sağlamaya çalışıyordum.
(I'd been making music that was intended to be like painting, in the sense that it's environmental, without the customary narrative and episodic quality that music normally has. I called this 'ambient music.' But at the same time I was trying to make visual art become more like music, in that it changed the way that music changes.)
Brian Eno'nun düşünceleri, farklı sanat formları arasındaki geleneksel sınırları aşma arzusunu vurgulayarak, onun sanat felsefesine dair derin bir içgörü sunuyor. Ambiyans müziği yapma yaklaşımı, dinleyiciyi müziği sürekli, sürükleyici bir deneyim olarak deneyimlemeye davet eden, doğrusal bir anlatı yerine ortam görevi gören ses manzaralarının yaratılmasını vurguluyor. Bu zihniyet, sanatın her zaman orada olan, açık bir hikaye anlatımıyla baskı kurmadan algıları incelikle etkileyen ve şekillendiren, ortamdaki bir varlık olduğu fikriyle uyumludur. Aynı zamanda Eno, müziğin zaman içinde nasıl geliştiğine benzer şekilde görsel sanatı müzikal niteliklerle aşılamayı, görsel deneyimleri daha dinamik ve akıcı hale getirmeyi hayal ediyor. Bu çapraz tozlaşma, farklı duyuların ve algıların birbirini etkileyip güçlendirdiği daha bütünsel bir sanatsal ortamı teşvik ederek, ortamlar arasındaki çizgileri bulanıklaştırır. Sanat eserlerini sıklıkla tanımlayan geleneksel anlatı ve epizodik ilerleme kavramlarına meydan okuyor, bunun yerine sanat için daha organik ve ortamsal bir varoluş biçimini savunuyor. Böyle bir yaklaşım, sanatçıları ve izleyicileri belirsizliği, süreci ve inceliği benimsemeye, atmosferin ve algının dekorasyon veya doğrudan hikaye anlatımına göre öneminin farkına varmaya teşvik eder. Eno'nun fikirleri müzik, görsel sanat ve çevre arasındaki ilişkiyi anlama şeklimizin sınırlarını zorluyor; sayısız sanatçıya sürükleyici, gelişen ve incelikle etkili işler geliştirme konusunda ilham veriyor ve sanatın katılımcı ve bütünleştirici bir deneyim olarak rolünü vurguluyor.
