Sanırım tartışmanın kitaplar, cümleler, karakterler ve yazarların ilgilenmesi gereken şeylerden ziyade, çevrimiçi varlığa nasıl sahip olunacağı ve Twitter'da kaç takipçinizin olduğu konusuna vardığında utanıyorum. Bu şeyler beni her zaman rahatsız ediyor.
(I guess I cringe when the discussion leads to, rather than books and sentences and characters and the stuff that writers are supposed to be concerned with, how to have an online presence and how many followers you have on Twitter. That stuff always makes me uncomfortable.)
----Alice McDermott--- Bu alıntı, konuşmalar odağı edebiyatın temel unsurlarından (hikaye anlatımı, karakterler ve dil gibi) çevrimiçi popülerlik ve sosyal medya takipçileri gibi yüzeysel ölçümlere kaydırdığında yazarlar ve edebiyat meraklıları arasında yaygın bir rahatsızlığın altını çiziyor. Modern dijital doğrulama yerine edebiyatla özgün bağlantıların önemini vurgulayarak, yüzeysel çevrimiçi ölçümler yerine içeriğe öncelik verme arzusunun altını çiziyor. Bu tür duygular bize sanatsal dürüstlük ile görünürlük uğruna derinliği çoğu zaman göz ardı eden sosyal medya kültürü arasındaki olası kopukluğu hatırlatıyor.
