---Mariette Hartley---

Bu alıntı, bireylerin kimliklerini ve kişisel tarzlarını şekillendirmek için birden fazla rol modelden nasıl ilham aldıklarına dair büyüleyici bir bakış açısı ortaya koyuyor. Seçici hayranlığın düşünceli sürecini örnekliyor: Hartley, Deborah Kerr'in saflık ve duygusal derinlik arzusunu akla getiren romantik ve bozulmamış çekiciliğine hayran; aynı zamanda Ingrid Bergman'ın dayanıklılığına ve içsel gücüne de saygı duyuyor ve bu da onun hayatında dayanıklılık ve bütünlüğün önemini gösteriyor. Son olarak Kay Kendall'ın neşenin, hafifliğin ve kendine gülme yeteneğinin önemini vurgulayan hoş mizah anlayışını takdir ediyor.

Bu yaklaşım, takdire şayan niteliklerin çok yönlü olduğunu ve kendini farklı insanlara göre modellemenin daha kapsamlı bir kimlik oluşturabileceğini kabul ederek, kişisel gelişime bütünsel bir bakış açısı sergiliyor. Hartley'in düşünceleri, güzelliğin ve gücün yekpare olmadığı, çeşitli biçimlerde var olduğu ve bu nitelikleri sentezlemenin kişisel özgünlüğe katkıda bulunabileceği anlayışını öne sürüyor.

Daha geniş bir düzeyde bu alıntı, ilhamın tek bir figürle sınırlı olmasının gerekmediği fikrini yansıtıyor; bunun yerine bireyler, benzersiz kişiliklerini oluşturmak için çeşitli kaynaklardan farklı nitelikleri benimseyebilirler. Bize kişisel gelişimin, tam bir insan olmak için farklı erdemleri harmanlayan bileşik bir süreç olduğunu hatırlatır. Bu bakış açısı, hayranlığın sadece alkıştan ziyade kişisel gelişime giden bir yol olduğunu vurgulayarak farklı bireylerden öğrenmeye açık olmayı teşvik eder.

Sonuçta, Hartley'in bu üç aktrisi rol model olarak kabul etmesi, kişinin geliştirip kutlayabileceği pek çok niteliğin güçlü bir hatırlatıcısı olarak hizmet ederek, öz kimliğe yönelik düşünceli ve dengeli bir yaklaşımı ortaya koyuyor -güçlü yönleri, erdemleri ve neşeyi takdir ediyor.

---Mariette Hartley---