Steven Wright'ın bu alıntısı, onun imzasını taşıyan absürt mizah ve donuk anlatım tarzının bir örneğidir. Armonika çalmanın bir arabayı yüksek hızda sürmeye ve onu pencereden dışarı çıkarmaya bağlı olduğu kasıtlı olarak mantıksız bir senaryo sunuyor. Mizah, sıradan bir aktivitenin (mızıka çalmak) abartılı ve pratik olmayan bir yöntemle yan yana gelmesinden doğar. Wright, geleneksel düşünceye meydan okumak ve kahkaha uyandırmak için sıklıkla gerçeküstü ve anlamsız görüntüler kullanıyor. Bir müzik enstrümanını yüksek hızlı bir araca fiziksel olarak bağlama fikri tuhaftır ve kişinin kişisel keyif veya yaratıcı ifade için esprili bir şekilde gidebileceği absürt uzunlukları vurgulamaktadır. Dahası, bu alıntı, insanların tutkularının peşinden gitmek veya belirli bir ruh haline ulaşmak için -gülünç bir şekilde de olsa- gidebilecekleri mesafelerin bir parodisi olarak görülebilir. Bazen mizahın günlük aktivitelerin abartılmasında da bulunduğunun altını çizerek, alışılmadık şeyler üzerinde düşünmeye teşvik eder. Wright'ın mızıka çalmak için araba kullanması gerektiğini ciddi bir şekilde önermediği açık olsa da, abartılı görüntüler bizi keyif almak için veya görünüşte basit ama gerçekte karmaşık bir şeyi başarmak için ne kadar mesafe kat edebileceğimiz hakkında düşünmeye davet ediyor. Düşünceyi aynı anda eleştirmek, eğlendirmek ve kışkırtmak için sadeliği saçmalıkla birleştiren zekice zekasının özünü yakalıyor.