Bu alıntı, kimliğin akışkanlığını ve öz algının karmaşık doğasını vurgulamaktadır. Birisi kendisinden çoğul 'biz' kullanarak söz ettiğinde, bu başkalarıyla birlik duygusunu akla getirir; bu da muhtemelen bireyin kendisini kolektif bir bilincin parçası olarak gördüğünü veya bireysellik yerine değerler topluluğunun bir parçası olarak gördüğünü gösterir. Bu bakış açısı, birbirine bağlılığı ve paylaşılan deneyimi vurgulayan çeşitli felsefi, manevi veya psikolojik bakış açılarından kaynaklanabilir.

Daha geniş bir bağlamda, 'ben' yerine 'biz'i benimsemek, ben merkezli düşünceye karşı bir duruşu da yansıtabilir. Geleneksel izole birey kavramına meydan okuyor ve bizi kimliklerimizi başkalarıyla iç içe geçmiş olarak düşünmeye davet ediyor. Böyle düşünme empatiyi, işbirliğini ve aidiyet duygusunu geliştirebilir. Aynı zamanda bireysel kimliğin tek başına bir varlık olarak var olmaktan ziyade genellikle sosyal, kültürel ve ilişkisel faktörler tarafından şekillendiğinin anlaşılmasını da teşvik eder.

Kişisel anlamda, kolektif bir kimliği benimsemek, özellikle zorluk veya değişim zamanlarında bir güç, rahatlık ve onaylama kaynağı olarak hizmet edebilir. Kim olduğumuzun ne kadarının ilişkiler ve kolektif deneyimler aracılığıyla inşa edildiğine dair düşünmeye davet ediyor. Bazıları için bu aynı zamanda evrensel bir bilincin veya ilahi varlığın manevi bir kabulü olabilir.

Genel olarak, kendinden 'ben' yerine 'biz' olarak bahsetmeyi tercih etmek, insan deneyiminin çoğunlukla paylaşılan bir yolculuk olduğunu ve kimliklerimizin kısmen ilişkilerimizden ve toplumsal bağlarımızdan örüldüğünü vurgulayarak, birbirine bağlılığın ve alçakgönüllülüğün derin bir beyanı olabilir.

---Genesis P-Orridge---