En iyi beş okuldan biri olan Duke'a gittim. Topluluk koleji değil. Ama her neyse.
(I went to Duke, which is... a Top Five school. Not community college. But whatever.)
Bu alıntı, konuşmacının Duke gibi prestijli bir üniversiteye gitmekten duyduğu gururu esprili bir şekilde vurguluyor ve bu üniversitenin devlet kolejleriyle karşılaştırıldığında yüksek sıralamasını vurguluyor. Gündelik ton ve 'Ama her neyse' ifadesi rahat bir tavrı akla getiriyor; belki de konuşmacının sürekli olarak okuluyla övünme ihtiyacı hissetmediğini veya alçakgönüllülüğün önemini kabul ettiğini ima ediyor. Aynı zamanda eğitim kurumlarının toplumsal algılarına ve bazen sıralamalara yapılan gereksiz vurguya da değiniyor. Genel olarak mizahı kimlik ve eğitim değeri üzerine incelikli bir yansımayla birleştirir.
