Bir sınıftan nasıl hareket edeceğinizi öğrenmeye çalışıyorsanız, öğretmenlerin hareketlerini ve onların karmaşıklıklarını analiz ediyorsunuz ve bu, onlar olmak istemenizin bir pantomimi haline geliyor ve bu yanlış. Edebiyat oyunculuk eğitimi almanın daha kolay bir yoludur çünkü o zaman her türlü dönüşe katılabilirsiniz. Bu sizin kendi hayal gücünüz ve sizin kendi versiyonunuzdur.
(If you're trying to learn how to act from a class, you're analyzing the teachers' movements and their intricacies, and it becomes like a pantomime of you wanting to be them, and that's wrong. Literature is an easier way to study acting, because then you can take any kind of spin. It's your own imagination, and your own version of it.)
Bu alıntı, öğretmenin her hareketini ve inceliğini taklit ederek oyunculuğu öğrenmeye yönelik ortak yaklaşımı anlayışlı bir şekilde eleştiriyor ve bu tür bir taklitçiliğin özgünlükten ve kişisel ifadeden yoksun bir taklide yol açtığını öne sürüyor. Yaratıcı disiplinlerdeki önemli bir zorluğun altını çiziyor: Rehberlik altında öğrenirken, kişinin benzersiz sesini geliştirmek yerine kopyalamaya yönelmesi daha kolaydır. Bu, oyunculuğun ötesine geçiyor ve gerçek ustalığın kopyalamayla ilgili olmadığı, ilkeleri içselleştirmek ve bunları kişisel yorumu yansıtacak şekilde uyarlamakla ilgili daha geniş bir fikre değiniyor. Alıntı aynı zamanda edebiyatın aktörler için hayati bir kaynak olduğunu övüyor ve onun çok yönlülüğünü ve hayal gücünü harekete geçirme kapasitesini vurguluyor. Oyuncular, metinlerden ilham alarak farklı karakterleri ve anlatıları kendi şartlarına göre keşfedebilir, yaratıcılıklarının gelişmesine ve farklı yorumlar geliştirmesine olanak tanır. Bu bakış açısı, öğrencileri kısıtlama yerine hayal gücünü ve bireyselliği benimsemeye teşvik ederek hikayeleri kendi yöntemleriyle yönlendirerek büyümeyi teşvik eder. Genel olarak bu ifade, öğrenmenin pasif taklitten ziyade kişisel katılımla desteklenen aktif, yaratıcı bir süreç olması gerektiğine dair derin bir hatırlatmadır. Öğrencinin öğretmeni ve edebiyat gibi araçları temel olarak kullandığı ve bunların üzerine orijinal bir şeyler inşa ettiği rehberlik ve bağımsızlık dengesini ustaca savunur. Bu anlayış geleneksel yöntemlere meydan okuyor ve sanatsal gelişime daha bütünsel ve yaratıcı bir yaklaşımı davet ediyor.
