Alıntı, acıya ve adaletsizliğe karşı ortak bir insan tepkisinin altını çiziyor: İntikam arzusu. Duygusal ya da fiziksel bir acıyla karşı karşıya kaldıklarında bireylerin öfke hissetmeleri ve misilleme yapma dürtüsü duymaları doğaldır. Bu tepki insan psikolojisine derinlemesine yerleşmiştir; kişinin haksızlığa uğradığını hissettiği durumlarda denge veya adalet duygusunu yeniden sağlamanın bir yolu olarak hizmet edebilir. Ancak intikam peşinde koşmak çoğu zaman bir düşmanlık ve tırmanma döngüsüne yol açar ve bu da acıyı çözmek yerine devam ettirebilir. Bunu düşünerek, iyileşmeye ve bağışlamaya yönelik alternatif yolları düşünmek önemlidir. Bağışlama, acıyı büyümeye dönüştürebilir, intikam döngüsünü kırabilir ve hem kendisi hem de başkaları için barışı teşvik edebilir. İntikam arayışı anlık bir tatmin duygusu sağlayabilir, ancak nadiren gerçek bir kararlılığa veya iç huzura yol açar. Bunun yerine yaraları derinleştirebilir, çatışmaları genişletebilir ve anlayış ve uzlaşmaya yönelik ilerlemeyi engelleyebilir. İntikamı harekete geçiren tetikleyicileri tanımak çok önemlidir; Şefkat ve empatiyi benimsemek, dürtünün üstesinden gelmede güçlü araçlar olabilir. Kişisel farkındalığı ve duygusal dayanıklılığı geliştirmek, dürtüsel tepkilere direnmeye yardımcı olur ve bireylerin daha fazla yıkım yerine nihai olarak iyileşmeye yol açan yolları seçmesine olanak tanır. İnsanlık tarihi, hem topluluklar hem de uluslar için uzun süreli acılara neden olan intikam döngüleriyle doludur. Bu döngüden kurtulmak bilinçli bir çabayı ve adalet, merhamet, anlayış gibi daha yüksek ideallere bağlılığı gerektirir. Bu şekilde, acıyı olumlu değişim için bir katalizöre dönüştürmek, yıkıcı bir dürtüyü büyüme ve uzlaşma fırsatına dönüştürmek mümkün hale gelir ---Ami Ayalon---