Bu eski bir Elizabeth dönemi fikri. Aptal, kralla dalga geçmesine izin verilen tek kişidir çünkü o bir aptaldır. Başkaları hakkında istediğimi söyleyebilirim çünkü ben sadece konuşan bir aptalım; başkalarından daha akıllı olduğum konusunda ısrar etmiyorum. Bu bir hiciv.
(It's an old Elizabethan idea. The fool is the only one who is allowed to make fun of the king because he is a fool. I can say whatever I want about anybody else because I'm just an idiot talking - I'm not insisting that I'm any smarter than anyone else. It's satire.)
Bu alıntı, bir toplumsal eleştiri biçimi olarak hiciv ve mizahın benzersiz rolünü vurguluyor. Aptalın ya da soytarıların iktidardakilerle daha az akıllı olarak algılandıkları için alay etme özgürlüğüne sahip olduğu fikri, otoriteye hiçbir tepki vermeden meydan okumada mizahın öneminin altını çiziyor. Bu, hicivin toplumda hayati bir ses olarak hizmet ettiğini, konuşmacı için bir tevazu katmanını korurken dürüst eleştiriye izin verdiğini öne sürüyor. Birinin 'yalnızca konuşan bir aptal' olduğunun kabul edilmesi, alçakgönüllülüğü ve dürüst yorumlar yaparken kendini fazla ciddiye almamanın değerini vurgular.
