Erkekler ve kızlar, erkekler ve kızlar: Yapay domuzlar ve inciler.
(Men and girls, men and girls: Artificial swine and pearls.)
Gertrude Stein'ın bu alıntısı görünüşte ilgisiz unsurların düşündürücü bir yan yana gelmesini sunuyor; erkekler ve kızlar yapay domuz ve incilerle karşılaştırılıyor. İlk bakışta özgünlüğe karşı yapaylık, değer ve belki de toplumsal algı temalarını çağrıştırıyor gibi görünüyor. 'Yapay domuz ve incilerden' söz edilmesi, sahte veya yüzeysel değer sembollerini simgeliyor olabilir. Geleneksel olarak değerli ve doğal olarak saygı duyulan inciler gerçek güzelliği veya değeri temsil edebilirken, 'yapay domuz' bayağı veya yapaylık veya ticarileştirme nedeniyle bozulmuş bir şeyi ifade edebilir. Stein'ın bu simgelerin yanına 'erkekler ve kızlar' kelimesini dahil etmesi, toplumun özellikle cinsiyet ve gençlikle ilgili olarak yüzeysel görünümlere ve yapay yapılara olan takıntısı hakkında bir yorum önerebilir. Üstelik bu ifade, Stein'ın modernist tarzıyla (parçalı, şiirsel ve yoruma açık) yankı buluyor ve okuyucuyu gerçek anlamların ötesinde düşünmeye ve özgünlük, toplumsal standartlar ve değerin doğası hakkında daha derin çağrışımları keşfetmeye zorluyor. Bazen doğal niteliklere, bazen de yapay değişikliklere veya yüzeysel süslemelere dayanarak toplumun nasıl değer verdiğine dair düşünmeye davet eder. Bu zıtlık aynı zamanda masumiyet ve deneyim (erkekler ve kızlar) ile yozlaşmış veya üretilmiş (yapay domuz, inciler) arasında bir ipucu da verebilir ve bizi gerçekten neye değer verdiğimizi ve nedenini sorgulamaya teşvik edebilir. Stein'ın bu şiirsel, ritmik ifadeyi kullanması, insan algısının ve toplumsal yapıların karmaşıklığının altını çiziyor ve kültürel manzaramızdaki özgünlük ve yüzeysellik konusunda incelikli bir anlayışı teşvik ediyor.
