Bir gün aynaya baktığında bacaklarında dikenli çıkıntıların başladığını, cildinde hafif yeşilimsi bir renk olduğunu görünce içini çekti. Bu kaçınılmazdı. - Yatak Odasındaki Canavar, Havok Dergisi, Sayı 1.1
(So when she looked in the mirror one day, and saw the beginning of thorny protrusions on her legs, a slight greenish tinge to her skin, she sighed. It was inevitable. - The Monster In Her Bedroom, Havok Magazine, Issue 1.1)
Bu alıntı, belki de içsel mücadeleleri veya kişisel değişimi simgeleyen, dönüşümün ince ama şaşmaz başlangıcını dokunaklı bir şekilde yakalıyor. Dikenli çıkıntıların ve yeşilimsi bir renk tonunun görüntüsü, rahatsızlık, yabancılaşma ve kişinin kendi metamorfozuyla yüzleşmesinin kaçınılmaz doğası hissini çağrıştırıyor. Aynaya bakma eylemi bir yüzleşme anına dönüşür; rahatsız edici veya korkutucu olabilecek ama sonuçta kaçınılmaz olan değişimin kabulü.
Dikenli çıkıntılar ve cilt renginin değişmesi gibi fiziksel görünümündeki değişikliklerin tanımı, duygusal veya psikolojik değişimler için mecazi olabilir. Çoğunlukla neyi kaybedebileceğimizden veya ne kadar farklı olabileceğimizden korkarak dönüşüm fikrine direniriz. Ancak bu iç çekiş, teslim olmuş bir kabullenmenin göstergesidir; meydan okumanın boşuna olabileceğinin ve değişimi benimsemenin ilerlemenin tek yolu olabileceğinin farkına varmak.
Bu sahne, değişimin evrenselliği, ne kadarının kontrolümüz dışında olduğu, ancak kişisel gelişimle derinden iç içe olduğu üzerine düşünmeye davet ediyor. Canlı görüntüler, okuyucuların içsel bir düzeyde bağlantı kurmasına ve rahatsızlığı konunun yanında deneyimlemesine olanak tanır. Kimlik, dayanıklılık ve bazen kişinin gerçek benliğine dönüşmesinin acı verici süreci gibi temaları çağrıştırıyor. Genel olarak alıntı, ister gerçek ister mecazi olsun, dönüşüme çoğu zaman kişinin kendisiyle kaçınılmaz bir yüzleşmenin eşlik ettiğini vurguluyor ve bizi yolculuğumuzun değişmez kısımlarını kabul etmeye zorluyor.
---Katherine Valdez---
