Elbette küfür eden veya müstehcen mizah kullanan komedyenler gülebilir, ancak rahatsız edici kahkahalar atarlar.
(Sure, the comedians who swear or use scatological humor can get laughs, but they're uncomfortable laughs.)
Bu alıntı, küfür veya müstehcen içeriğe dayanan mizahın doğasını düşünceli bir şekilde inceliyor. Bu tür şakalar gerçekten anında kahkahalara yol açsa da, çoğu zaman bunu özgünlük ve kalıcı dostluk pahasına yaparlar. İzleyiciyle gerçekten bağ kuran mizah ile şok değerini artıran mizah arasında belirgin bir fark var. Komedyenler kaba bir dil veya bedensel mizah kullandıklarında, bu hızlı, içgüdüsel bir tepkiye yol açabilir, ancak bunun gerçek bir eğlence yerine rahatsızlığa yol açma riski vardır. Bu rahatsızlık, ahlaki çekincelerden, sosyal normlardan veya kişisel hassasiyetlerden kaynaklanabilir; bu da, kazanılan kahkahaların biraz yüzeysel olduğu ve zamana veya kültürel sınırlara karşı dayanamayabileceği anlamına gelir. Yalnızca şok değerine veya kabalığa dayanan mizah, zekaya daha az ve provokasyona daha çok dayandığı için komedyenin becerisini de azaltabilir. Tersine, gerçekten ilgi çekici mizah çoğu zaman zekayı, içgörüyü veya paylaşılan insan deneyimini içerir ve bu geçici eğlenceden ziyade gerçek bağlantıyı teşvik edebilir. Alıntı, belki daha rafine veya incelikli olmasına rağmen, rahatsızlığa neden olmadan eğlendirme gücüne sahip olan ve böylece daha kapsayıcı ve kalıcı bir neşe yaratan mizahın değerini incelikli bir şekilde vurguluyor. Sonuçta, geçici, rahatsızlık yüklü kahkahalar yerine daha derin bir düzeyde yankı uyandıran mizahın tercih edilmesi, yabancılaştırmaktan ziyade neşelendiren ve geçici şok yerine gerçek insan bağını öven bir komedi arzusunu yansıtıyor.
