Alıntı, sinemanın bireyin ruhu ve gerçeklik algısı üzerinde yaratabileceği derin etkiyi canlı bir şekilde yakalıyor. 'Jaws' filmi genellikle bir gerilim başyapıtı olarak kabul edilir ve birçok izleyicide silinmez bir iz bırakmıştır. John Williams'ın bestelediği unutulmaz müzik, su yüzeyinin altında beliren tehditle eş anlamlı hale geldi. Bu özel görüntü ve ses tasarımı, eski insanların okyanusun gizemlerine ve tehlikelerine karşı savunmasızlığını hatırlatan temel bir korkuyu çağrıştırıyor. Birisi yıllar sonra bile okyanusta bulunmanın bile ikonik gerilim yaratan müziği tetiklediğini söylediğinde, sinematik görüntülerin bilinçaltımıza ne kadar derinden sızabileceğinin altını çiziyor. Sadece geçici duyguları değil aynı zamanda davranış ve algıyı etkileyen kalıcı izlenimleri de içeren içgüdüsel tepkileri şekillendirmek için görseller ve ses aracılığıyla hikaye anlatmanın gücünü vurguluyor. Bu olgu, sanatın (bu bağlamda filmlerin) korkularımızı, kaygılarımızı ve genel dünya görüşümüzü nasıl etkileyerek kalıcı bir duygusal anı yaratabildiğini gösteriyor. Ayrıca, bilinmeyen derinliklerin tehlikesi gibi belirli korkuların evrensel doğasından ve sanatın bu temel korkulardan nasıl yararlanabileceğine, jeneriğin atılmasından çok sonra bile yankı uyandırdığına da değiniyor. Sonuçta bu alıntı bize sinemanın zihinsel manzaramızı derinden etkileme, günlük deneyimlerimizi ince ama kalıcı şekillerde etkileme kapasitesini hatırlatıyor.