Şnitzeli düşünün ve genellikle dana eti veya domuz eti düşünürsünüz: yumuşak bir şekilde dövülür, dövülür ve altın rengi bir muhteşemliğe kadar kızartılır.
(Think schnitzel, and you usually think veal or pork: pounded into tenderness, battered, and fried to a golden magnificence.)
Bu alıntı, geleneksel mutfağın, özellikle de şnitzel yemeğinin rahatlatıcı ve hoşgörülü doğasını çağrıştırıyor. Mutfak algılarımızın aşinalık ve klasik hazırlıklar (yumuşatılmış, dövülmüş ve mükemmel şekilde kızartılmış) tarafından nasıl şekillendirildiğini vurguluyor. Bu tür yemekler hem mutfak sanatını hem de kültürel kimliği simgeliyor ve bizi basit malzemeleri rahatlatıcı yiyeceklere dönüştürme becerisini takdir etmeye davet ediyor. Aynı zamanda belirli yiyeceklerin nasıl romantizmin, geleneğin ve nostaljinin simgeleri haline geldiğine dair düşünmeye de yol açarak, insanları düşünceli, lezzetli yemek pişirmeye yönelik ortak bir beğeni etrafında bir araya getiriyor.
