ცხოვრება არაფრის ღირსი არ არის პირველი არაფერი მისი დაბადება და ბოლოს არაფერი მიწის ქვეშ.
(A life of nothing's nothing worth From that first nothing ere his birth To that last nothing under earth.)
ლორდ ალფრედ ტენისონის ეს ციტატა იწვევს ადამიანის არსებობის გარდამავალ და ხშირად უმნიშვნელო ბუნებაზე დაფიქრებას. ის ხაზს უსვამს აზრს, რომ ჩვენ დაბადებამდე და სიკვდილის შემდეგ ჩვენი ცხოვრება დაყვანილია არაფრად. ციტატაში „არაფერზე“ აქცენტი მიგვანიშნებს მოკვდავობის ჭვრეტაზე და არარაობაში გარდაუვალ დაბრუნებაზე. ასეთმა ფიქრებმა შეიძლება გამოიწვიოს მელანქოლიის გრძნობები, მაგრამ ასევე გვთავაზობს პერსპექტივას, რომ ცხოვრება, მთელი თავისი ბრძოლებითა და ტრიუმფებით, საბოლოოდ წარმავალია. ამის აღიარებამ შეიძლება გააჩინოს თავმდაბლობის გრძნობა და ფოკუსირება აწმყოზე, იმის გაგება, რომ ჩვენი დროებითი ყოფნა მარადისობის დიდ სქემაში არის ის, რაც ნამდვილად განსაზღვრავს ჩვენ. გარდა ამისა, არაფერზე ფიქრმა შეიძლება მიგვიყვანოს აზრებისა და მიზნის მნიშვნელობის გათვალისწინება ჩვენი ხანმოკლე ცხოვრების განმავლობაში. თუ ცხოვრება ასე ეფემერულია, ჩვენი დღეებისა და მოქმედებების მნიშვნელოვნება ხდება შეგნებული არჩევანი, ხაზს უსვამს ნამდვილობასა და მნიშვნელობას. ციტატა გვიბიძგებს დავფიქრდეთ იმაზე, თუ რა რჩება ჩვენ წასვლის შემდეგ და როგორ რჩება ჩვენი ცხოვრების მემკვიდრეობა. ის ასევე ბადებს ფილოსოფიურ კითხვებს არსებობის, ცნობიერების და იმის შესახებ, თუ რა ითმენს ფიზიკურ სიკვდილს. ამ გაგების მიღებამ შეიძლება ხელი შეუწყოს პერსპექტივას, რომელიც ნაკლებად დატვირთულია ამაოებით და უფრო მეტად შეესაბამება ჭეშმარიტი შესრულებისკენ სწრაფვას. საბოლოო ჯამში, ციტატა აერთიანებს ღრმა მედიტაციას მოკვდავობაზე, რომელიც ერთდროულად დამამშვიდებელი და დამაფიქრებელია, გვახსენებს დელიკატურ ბალანსს ცხოვრების წარმავალ ბუნებასა და მუდმივი მნიშვნელობის სწრაფვას შორის.
