ებრაელთა დისკრიმინაცია შეიძლება იკითხებოდეს თომა აკვინელში, ხოლო ებრაელების შეურაცხყოფა მარტინ ლუთერში.
(Discrimination against Jews can be read in Thomas Aquinas, and insults against Jews in Martin Luther.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს იმას, რომ ისტორიული ფიგურები, რომლებსაც ხშირად პატივს სცემენ თავიანთი თეოლოგიური ან ფილოსოფიური წვლილის გამო, მაინც ასოცირდებიან ცრურწმენების გრძნობებთან. თომა აკვინელის შესახებ მითითება ვარაუდობს, რომ გამოჩენილი კათოლიკე თეოლოგების ინტელექტუალურ მემკვიდრეობაშიც კი შეიძლება არსებობდეს ასპექტები, რომლებიც ასახავს მათი დროის სოციალურ მიკერძოებებს. ანალოგიურად, მარტინ ლუთერი, პროტესტანტული რეფორმაციის მონუმენტური ფიგურა, ცნობილია არა მხოლოდ თავისი თეოლოგიური რეფორმებით, არამედ ებრაელების შესახებ დამამცირებელი კომენტარებითაც. ეს განცხადებები გვახსენებს, რომ გავლენიანი მოაზროვნეები არ არიან დაზღვეულები იმ ცრურწმენებისგან, რომლებიც მათ ისტორიულ კონტექსტშია გავრცელებული. ამ ნიუანსის აღიარება აუცილებელია, რადგან ის საშუალებას გვაძლევს შევაფასოთ ისტორიის სირთულე: ვაღიაროთ ამ მოღვაწეების მიღწევები და ნაკლოვანებები. ის ასევე გვაიძულებს, კრიტიკულად დავფიქრდეთ იმაზე, თუ როგორ ვითარდება იდეები და როგორ შეიძლება ჩაითვალოს სოციალური მიკერძოება ინსტიტუციურ და დოქტრინალურ სწავლებებში. ეს ცნობიერება გადამწყვეტია რელიგიური და ფილოსოფიური ისტორიის უფრო ინკლუზიური გაგებისთვის. ამ ფიგურების წვლილის შეფასებასა და მათი ხარვეზების კრიტიკულად შესწავლას შორის განსხვავების დაფასება არ ამცირებს მათ მნიშვნელობას, არამედ ამდიდრებს ჩვენს გაგებას. ის ხაზს უსვამს ძველი პარადიგმების მუდმივი კითხვისა და გამოწვევის მნიშვნელობას, განსაკუთრებით მათ, ვინც ისტორიულად წვლილი შეიტანა დისკრიმინაციაში ან მარგინალიზაციაში. ასეთი მოსაზრებები ასევე გვახსენებს მუდმივ აუცილებლობას, აქტიურად დავუპირისპირდეთ ცრურწმენებს თანამედროვე კონტექსტში, ვისწავლოთ ჩვენს ისტორიაში ჩადებული სირთულეებიდან უფრო სამართლიანი საზოგადოების ასაშენებლად.