FDR-ის New Deal და ამის შემდეგ რესპუბლიკური პრეზიდენტის დუაიტ ეიზენჰაუერის მსგავსი Middle Way გამოიყენეს მთავრობა ბიზნესის დასარეგულირებლად, ძირითადი სოციალური უსაფრთხოების ქსელის უზრუნველსაყოფად და ინფრასტრუქტურის განვითარებისთვის, როგორიცაა გზები და ხიდები.
(FDR's New Deal and, after it, Republican President Dwight Eisenhower's similar Middle Way, used the government to regulate business, provide a basic social safety net, and promote infrastructure, like roads and bridges.)
📖 Heather Cox Richardson
ეს ციტატა ხაზს უსვამს იმას, თუ როგორ იყენებდნენ სხვადასხვა პოლიტიკური ლიდერები ისტორიულად მთავრობის ჩარევას ეროვნული პოლიტიკისა და ეკონომიკური სტაბილურობის ჩამოსაყალიბებლად. ფრანკლინ დ. რუზველტის ახალი გარიგება იყო ტრანსფორმაციული პროგრამების სერია, რომელიც მიზნად ისახავდა გამოჯანმრთელებას დიდი დეპრესიისგან. მან ჩამოაყალიბა მნიშვნელოვანი სოციალური უსაფრთხოების ქსელები, როგორიცაა სოციალური უზრუნველყოფა, და წამოიწყო ფართომასშტაბიანი ინფრასტრუქტურული პროექტები, რომლებიც არა მხოლოდ სამუშაო ადგილებს ქმნიდნენ, არამედ მოდერნიზებდნენ ქვეყნის ფიზიკურ ჩარჩოს. თვრამეტი წლის შემდეგ, პრეზიდენტმა ეიზენჰაუერმა მიიღო მსგავსი მიდგომა, რომელსაც ხშირად უწოდებენ "შუა გზას", ხაზს უსვამს პრაგმატულ მმართველობას, რომელიც ორიენტირებულია სტრატეგიულ რეგულირებასა და ინფრასტრუქტურის განვითარებაზე. აღსანიშნავია, რომ ეიზენჰაუერის სახელმწიფოთაშორისი საავტომობილო გზების სისტემამ მოახდინა რევოლუცია ტრანსპორტირებაში, კომერციასა და ეროვნულ კავშირში. ორივე ლიდერმა გააცნობიერა, რომ მთავრობა, ეფექტური გამოყენების შემთხვევაში, შეიძლება იყოს სტაბილიზაციის ძალა, განსაკუთრებით ეკონომიკური არეულობის ან ეროვნული გამოწვევის დროს. მათი პოლიტიკა განსხვავდებოდა სტილითა და მოცულობით, მაგრამ ემთხვეოდა იმ აზრს, რომ საზოგადოების პროგრესი და ეკონომიკური მდგრადობა ხშირად დამოკიდებულია მთავრობის კოორდინირებულ ძალისხმევაზე. მათი მემკვიდრეობის შესწავლა ხელს უწყობს ასახვას იმ როლზე, რომელიც მთავრობამ უნდა შეასრულოს რეგულირების, ეკონომიკური ზრდისა და სოციალური კეთილდღეობის ბალანსის შენარჩუნებაში. ეს მიდგომები გვახსენებს, რომ ეფექტური მმართველობა ხშირად მოიცავს პრაგმატულ პოლიტიკას, რომელიც მორგებულია საზოგადოების საჭიროებებზე, რაც გადალახავს პარტიზანულ განხეთქილებას. მიუხედავად იმისა, რომ პოლიტიკური ლანდშაფტი მუდმივად ვითარდება, ფუნდამენტური პრინციპი, რომ მთავრობა შეიძლება იყოს ძალა სიკეთისთვის, რჩება დემოკრატიული საზოგადოებების სასიცოცხლო ასპექტად, რაც გავლენას ახდენს იმაზე, თუ როგორ ქმნიან მომავალი ლიდერები პოლიტიკას საზოგადოებრივი სარგებლისთვის.
