ჩემთვის დივა ჰგავს დიდ ოპერის მომღერალს, დიდ კინოვარსკვლავს - მიუწვდომელ, საკუთარ სამყაროში, გამოგონების ნამდვილი საჩუქრით: ყურადღების მომთხოვნი პერფორმანსის შემსრულებლები, თავიანთი მნიშვნელობის მძაფრი, დამაჯერებელი გრძნობით, იმდენად განსაკუთრებული და განუმეორებელი, რომ უცხოპლანეტელზე დგას.
(For me, a diva is like the great opera singer, the great film star - out of reach, in their own world, with a real gift for invention: attention-demanding performance artists with a flamboyant, compelling sense of their own importance so special and inimitable it verges on the alien.)
ეს ციტატა ნათლად ასახავს დივას არსს, როგორც ადამიანზე უფრო დიდი ფიგურის, რომელიც განასახიერებს არაჩვეულებრივ ნიჭს და თავდაჯერებულობას. ეს ხაზს უსვამს მათ უნიკალურ სტატუსს, თითქმის სხვა სამყაროს, და მათ შესაძლებლობას მომხიბლავი შესრულება და გამოგონება. ოპერის მომღერლებთან და კინოვარსკვლავებთან შედარება ხაზს უსვამს მათ მხატვრულ ოსტატობას და მბრძანებლურ ყოფნას, რაც იმაზე მეტყველებს, რომ დივას აურა შთამაგონებელია და დამაშინებელიც. ის ასევე დახვეწილად მიანიშნებს იმაზე, თუ როგორ ქმნის მათი ქარიზმა გარკვეულ დისტანციას, რაც მათ თითქმის უცხოდ აქცევს, მაგრამ უდავოდ მაგნიტურს. ეს პორტრეტი აღნიშნავს სიდიადეს და ინდივიდუალობას, რომელიც განსაზღვრავს ნამდვილ დივას, აყალიბებს მათ, როგორც მხატვრულობისა და თვითგამოხატვის ხატებს.
