მე ვასრულებ მხატვრის ამ როლს და ამ „ნეგრესის“ როლს, რომელიც შემოდის თეთრი ყუთის დაწესებულებაში. ეს ერთგვარი თვითდანიშნული როლია: თვითდასახელებული ნეგრესი.
(I am performing this role of the artist and this role of the 'negress' coming into a white-box institution. It's kind of a self-appointed role: the self-designated negress.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს იდენტობის რთულ პერფორმატიულ ბუნებას, განსაკუთრებით იმ კონტექსტებში, სადაც რასა და ხელოვნება იკვეთება. სპიკერი, სავარაუდოდ ხელოვანი, შეგნებულად იღებს როლებს, რომლებიც განასახიერებს რასობრივ იდენტობას, კონკრეტულად „ნეგრესის“ როლს, ტერმინი ისტორიულად სავსე რასობრივი სტერეოტიპებით და შეურაცხმყოფელი კონოტაციებით. თვითდანიშვნა გულისხმობს მიზანმიმართულ გამოწვევას ტრადიციული ძალაუფლების სტრუქტურებისა და საზოგადოების ნორმების მიმართ, რომლებიც ჩართულია ხელოვნების ინსტიტუტებში, რომლებიც ხშირად ძირითადად თეთრი და ევროცენტრული ხასიათისაა. რასობრივი იდენტობის შეგნებულად „შესრულების“ არჩევით, მხატვარი არა მხოლოდ ეჭვქვეშ აყენებს რასობრივი წარმოდგენის ავთენტურობას და საზღვრებს, არამედ ავლენს რასობრივ დინამიკას კულტურულ სივრცეებში. ეს თვითიდენტიფიკაცია შეიძლება განიმარტოს, როგორც წინააღმდეგობის ფორმა, რომელიც ამტკიცებს იმას, თუ როგორ ხდება რასობრივი იდენტობის გამოხატვა და აღქმა. ის ავლენს რასის, ხელოვნებისა და ინსტიტუციური კრიტიკის ურთიერთდამოკიდებულებას. ტერმინი „თეთრი ყუთის ინსტიტუტის“ გამოყენება კიდევ უფრო ხაზს უსვამს გამჭვირვალე, შესაძლოა შემზღუდავი სივრცის იდეას, რომელიც პოტენციურად ხელს უწყობს ან ართულებს ასეთ წარმოდგენებს. მთლიანობაში, ციტატა ასახავს პროვოკაციულ პოზიციას რასობრივ იდენტობაზე, როგორც პერფორმაციულ აქტს, უბიძგებს მაყურებელს განიხილონ, თუ როგორ აგრძელებენ ხელოვნებისა და საზოგადოების ინსტიტუტები რასობრივ სტერეოტიპებს ან საშუალებას აძლევს მათ ძირს. პერფორმატიული მიდგომა მოითხოვს დაფიქრებას ავთენტურობაზე, წარმომადგენლობაზე და ძალაუფლების დინამიკაზე, რომელიც აყალიბებს რასისა და კულტურის ჩვენს გაგებას ამ შემჭიდროვ ჩარჩოებში.
