არასდროს ვწერ მსახიობის გონებაში - არასდროს.
(I never write with an actor in mind - never.)
ეს პერსპექტივა ხაზს უსვამს ყურადღებას ავთენტურობაზე და შემოქმედებითობაზე კონკრეტული შემსრულებლების მიერ დაწესებული შეზღუდვების გარეშე. კონკრეტული მსახიობისთვის ნაწერის არ მორგებით, შემოქმედი ინარჩუნებს მოქნილობას და ინარჩუნებს ნაწარმოებს ხელახალი ინტერპრეტაციისთვის, რაც საშუალებას აძლევს სხვადასხვა მსახიობებს, თავიანთი უნიკალური თვისებები როლში გამოიტანონ. ის გულისხმობს პერსონაჟების და ისტორიების შემუშავების ვალდებულებას, რომლებიც საკუთარ დამსახურებაზე დგანან და არა გარე ფაქტორებით, როგორიცაა ქასთინგი. ეს მიდგომა ხელს უწყობს განვითარების უფრო ორგანულ პროცესს, პრიორიტეტს ანიჭებს სცენარისა და სიუჟეტის მთლიანობას, ვიდრე წინასწარ გააზრებულ წარმოდგენებს იმის შესახებ, თუ ვინ განასახიერებს პერსონაჟებს.