თუ არ ვიტირე საკვანძო ემოციური სცენის წერისას, ჩემი განცდა ისაა, რომ ეს ვერ მოხერხდა.
(If I don't cry while writing a key emotional scene, my gut feeling is it's failed.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს ღრმა კავშირს ემოციებსა და ავთენტურ თხრობას შორის. ის ვარაუდობს, რომ ჭეშმარიტად გავლენიანი სცენები უნდა გამოიწვიონ ნამდვილი ემოციური რეაქცია, არა მხოლოდ მაყურებლისგან, არამედ თავად მწერლისგანაც. როდესაც მწერალი აღელვებს ან გავლენას ახდენს მათი ნამუშევრებით, ეს ხშირად მიუთითებს იმაზე, რომ ისინი რეალურ გრძნობებს შეეხო, რაც სცენას უფრო ძლიერს ხდის. პირიქით, ემოციური ჩართულობის ნაკლებობა შეიძლება მიუთითებდეს სცენის სიღრმის ან გულწრფელობის ნაკლებობაზე. ასეთი შეხედულებები შეახსენებს შემქმნელებს, მოუსმინონ მათ ინტუიციას და პრიორიტეტად მიიჩნიონ ემოციური სიმართლე, რაც უზრუნველყოფს მათი ნამუშევრების რეზონანსს ადამიანურ დონეზე.
