მხოლოდ ყველაზე მწვავე და აქტიურ ცხოველებს შეუძლიათ მოწყენილობა. - დიდი პოეტისთვის თემა იქნებოდა ღმერთის მოწყენილობა შემოქმედების მეშვიდე დღეს.
(Only the most acute and active animals are capable of boredom. - A theme for a great poet would be God's boredom on the seventh day of creation.)
ეს ციტატა გვთავაზობს, რომ მოწყენილობა არის ცნობიერების და აქტივობის ნიშანი, რაც გულისხმობს იმას, რომ მხოლოდ არსებები, რომლებსაც აქვთ გაზრდილი ცნობიერება და ჩართულობა მათ გარემოცვაში, განიცდიან მას. მეშვიდე დღეს ღმერთის მოწყენილობის პოეტური იდეა ასახავს ღვთაებრივი გონების ღრმა სურათს, რომელიც შესაძლოა ლტოლვას ქმნიდეს ან თავად არსებობას. ის ხსნის ამრეკლავ გზას ღვთაებრივი და ადამიანური ცნობიერების ბუნებაზე, ისევე როგორც მუდმივი შემოქმედების ან საქმიანობის შედეგებზე. ასეთი ფიქრები ხელს უწყობს არსებობის მიზნისა და პოტენციური ენნუის უფრო ღრმა შესწავლას, რომელსაც აწყდება თუნდაც სრულყოფილი შემოქმედი, რაც პოეტურ სიღრმეს მატებს ცნობიერებისა და ღვთაებრივი მიზნის შესახებ დისკუსიებს.
