ჩვენი უგონო მდგომარეობა ჰგავს უზარმაზარ მიწისქვეშა ქარხანას რთული ტექნიკით, რომელიც არასოდეს არის უსაქმური, სადაც სამუშაო დღე და ღამე გრძელდება ჩვენი დაბადებიდან სიკვდილამდე.
(Our unconsciousness is like a vast subterranean factory with intricate machinery that is never idle where work goes on day and night from the time we are born until the moment of our death.)
ამ ციტატაში წარმოდგენილი ანალოგია გვთავაზობს არაცნობიერი გონების დამაჯერებელ ვიზუალიზაციას, როგორც ვრცელი, უწყვეტი პროცესის მსგავსი მიწისქვეშა ქარხნის მსგავსი. ეს ქარხანა ხასიათდება რთული ტექნიკით, რომელიც მუშაობს დაუღალავად მთელი საათის განმავლობაში, რაც სიმბოლოა გონების შეუპოვარ აქტივობაზე, რომელიც გრძელდება დაბადებიდან სიკვდილამდე. ის ხაზს უსვამს იმ აზრს, რომ ჩვენი ფსიქიკური პროცესების დიდი ნაწილი - ავტომატური აზრები, ღრმად ჩაძირული ჩვევები, ქვეცნობიერი რწმენა და ინსტინქტები - მოქმედებს ჩვენი ცნობიერი ცნობიერების მიღმა, აყალიბებს ჩვენს აღქმას, გადაწყვეტილებებს და ქცევას ჩვენი აქტიური ჩარევის გარეშე.
არაცნობიერის, როგორც მუდმივი, რთული წარმოების ერთეულის გაგება ხაზს უსვამს იმას, თუ რამდენად არის გამოძერწილი ჩვენი იდენტობისა და გამოცდილების ცნობიერების ზედაპირის ქვეშ. ისევე, როგორც ქარხანა აწარმოებს საქონელს განუწყვეტლივ, ჩვენი ქვეცნობიერი წარმოქმნის გრძნობებს, რეაქციებს და შეხედულებებს, რომლებიც გავლენას ახდენენ ჩვენს ქმედებებზე და პასუხებზე ყოველდღიურ ცხოვრებაში. ეს პერსპექტივა გვიბიძგებს გავითვალისწინოთ თვითშემეცნებისა და ინტროსპექციის მნიშვნელობა, იმის გაცნობიერებით, რომ შიგნით არსებული მექანიზმების შესწავლით, ჩვენ შეგვიძლია უკეთ გავიგოთ ჩვენი ქცევის ფესვები და, შესაძლოა, წარვმართოთ მისი ზოგიერთი პროცესი.
გარდა ამისა, მეტაფორა მიუთითებს ქვეცნობიერის სიდიდესა და სირთულეზე, რაც ხაზს უსვამს, რომ ეს არის სასიცოცხლო, მუდმივი ძალა, რომელიც მამოძრავებს ჩვენი გონებრივი ცხოვრების დიდ ნაწილს. ის გვახსენებს, რომ ზრდა და ცვლილება ხშირად მოითხოვს ამ მიწისქვეშა ოპერაციებში ჩაღრმავებას - ჩვენი არაცნობიერი შაბლონებისა და მექანიზმების ამოცნობას. მიმდინარე აქტივობა გულისხმობს, რომ საკუთარი თავის აღმოჩენა და ცვლილება არის უწყვეტი მოგზაურობა და არა სასრული ამოცანები. მთლიანობაში, ეს ციტატა მჭევრმეტყველად ხაზს უსვამს ჩუმად, განუწყვეტელ მუშაობას, რომელიც ხდება ჩვენში, აყალიბებს ჩვენს არსებობას ღრმა გზებით, რომელთა გაგება მხოლოდ მაშინ დავიწყებთ, როცა ყურადღებას შიგნით მივაქცევთ.
