საჯარო სკანდალები ამერიკის საყვარელი სალონის სპორტია. მდიდარი და ცნობილი ადამიანების ნაკლოვანებებისა და ბოროტმოქმედების შესახებ სწავლა, როგორც ჩანს, აკმაყოფილებს ჩვენს თანასწორობის სურვილებს.
(Public scandals are America's favorite parlor sport. Learning about the flaws and misdeeds of the rich and famous seems to satisfy our egalitarian yearnings.)
ციტატა ხაზს უსვამს ამერიკული კულტურის მომხიბვლელ ასპექტს: კოლექტიური აღფრთოვანება საზოგადოების თვალში მყოფთა გადაცდომებითა და არასწორი ქმედებებით, განსაკუთრებით მდიდართა და ცნობილთა შორის. ეს აკვიატება შეიძლება ჩაითვალოს, როგორც საზოგადოების მოთხოვნილება იპოვონ საერთო საფუძველი და თანასწორობა ელიტაში აღქმული ხარვეზების გამოვლენის გზით, რითაც გაათანაბრდება სოციალური სათამაშო მოედანი. ადამიანები ხშირად იღებენ სამართლიანობის ან კმაყოფილების გრძნობას, როდესაც სკანდალები ცხადყოფს, რომ ისინიც კი, ვინც თითქოს პრივილეგირებულ და მომხიბვლელ ცხოვრებით ცხოვრობენ, ცდომილები, ნაკლი და ადამიანები არიან. ასეთი გამოცხადებები შეიძლება შემცირდეს აღქმული უფსკრული ჩვეულებრივ ადამიანსა და ძლევამოსილს შორის, რაც ხელს უწყობს საერთო ჰუმანურობის განცდას.
გარდა ამისა, ეს ფენომენი შეიძლება გავიგოთ, როგორც სოციალური გართობის ან „სპორტის სალონის“ ფორმა, სადაც ჭორი და სკანდალი ადვილად მოიხმარება და განიხილება. ის აკმაყოფილებს ცნობისმოყვარეობას, ჭორიკანის სურვილს და, შესაძლოა, საზოგადოების ძალაუფლების სტრუქტურებში გამჭვირვალობის ქვეცნობიერ მოთხოვნილებას. ეს აკვიატება ბადებს კითხვებს დიდების ბუნების, ზნეობისა და საზოგადოების ღირებულებების შესახებ. ის გვაფიქრებინებს, ვიფიქროთ, არის თუ არა ჩვენი კოლექტიური ინტერესი სკანდალებისადმი, საბოლოო ჯამში, ვუაიერისტული თუ ის ემსახურება უფრო დიდ სოციალურ მიზანს, ანგარიშვალდებულებას.
თუმცა, სკანდალზე აქცენტს უფრო ბნელი შედეგებიც აქვს. ამან შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული საკითხების ტრივიალიზაცია და სენსაციალიზმით სულ უფრო მეტად შეპყრობილი კულტურა. ის აშორებს ყურადღებას სოციალურ და პოლიტიკურ საკითხებზე არსებითი დისკურსიდან და კომპლექსურ ინდივიდებს უბრალო ჭორის საგნებად აქცევს.
საბოლოო ჯამში, ციტატა იწვევს დაფიქრებას იმაზე, თუ როგორ აყალიბებს საზოგადოების აღფრთოვანება სკანდალებით მორალის, სამართლიანობისა და ადამიანის მდგომარეობის შესახებ ჩვენს აღქმას. ის ცხადყოფს, ალბათ, თანასწორობისა და თავმდაბლობის ლტოლვას საზოგადოებაში, რომელიც ინტენსიურად არის ორიენტირებული სტატუსსა და წარმატებაზე.
