ამჟამინდელი მიდგომა, რომელსაც ფსიქიატრია იყენებს, თითქმის უგულებელყოფს სოციალურ სამყაროებს, სადაც ფსიქიკური ჯანმრთელობის პრობლემები წარმოიქმნება და ცდილობს გახდეს უაღრესად ბიოსამედიცინო, როგორც მედიცინის სხვა დარგები, როგორიცაა კარდიოლოგია ან ონკოლოგია. მაგრამ ფსიქიატრია უფრო მეტად უნდა იყოს ჩადებული ადამიანების პირად და სოციალურ სამყაროში.
(The current approach that psychiatry takes almost ignores social worlds in which mental health problems arise and tries to become highly biomedical like other branches of medicine such as cardiology or oncology. But psychiatry has to be far more embedded in people's personal and social worlds.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს ფსიქიკური ჯანმრთელობის მკურნალობის გადამწყვეტ პერსპექტივას - ფსიქიატრიულ დახმარებაში სოციალური და პირადი კონტექსტების ინტეგრირების მნიშვნელობას. ტრადიციული ბიოსამედიცინო მიდგომები ხშირად დიდ ყურადღებას ამახვილებს ბიოლოგიურ ფაქტორებზე, როგორიცაა ნეიროქიმია და გენეტიკა, რომლებიც, მიუხედავად იმისა, რომ ღირებულია, შეიძლება უგულებელყოთ რთული სოციალური გარემო, რომელიც მნიშვნელოვნად მოქმედებს ფსიქიკურ კეთილდღეობაზე. ფსიქიკური ჯანმრთელობის პრობლემები იშვიათად არსებობს ვაკუუმში; ისინი გადაჯაჭვულია ინდივიდის სოციალურ ურთიერთობებთან, კულტურულ ფონთან, სოციალურ-ეკონომიკურ სტატუსთან და ცხოვრებისეულ გამოცდილებასთან. მხოლოდ ბიოსამედიცინო მოდელის ხაზგასმით, ფსიქიატრია რისკავს იმ სოციალური დეტერმინანტების უგულებელყოფას, რომლებსაც შეუძლიათ ფსიქიკური ჯანმრთელობის პრობლემების ჩამოყალიბება, გამწვავება ან შემსუბუქება. უფრო ფართო ხედვის გათვალისწინება მოითხოვს კლინიცისტებს ჩაერთონ პაციენტების პირად ნარატივებსა და სოციალურ რეალობაში, რაც ხელს უწყობს უფრო ჰოლისტიკური და ეფექტური ინტერვენციების განხორციელებას. ამ ინტეგრაციამ შეიძლება გამოიწვიოს უფრო პერსონალიზებული ზრუნვა, ინდივიდების გაძლიერება და ფსიქიკური ჯანმრთელობის მრავალმხრივი ბუნების აღიარება. წინსვლისას ფსიქიატრიამ უნდა დაამყაროს ბალანსი - გამოიყენოს ბიოსამედიცინო მიღწევები და შეინარჩუნოს ძლიერი კავშირი სოციალურ კონტექსტებთან, რომლებიც გავლენას ახდენენ ფსიქიკურ ჯანმრთელობაზე. ასეთი მიდგომა არა მხოლოდ პატივს სცემს ადამიანის გამოცდილების სირთულეს, არამედ ხსნის გზებს საზოგადოებაზე დაფუძნებული ინტერვენციებისთვის, სოციალური მხარდაჭერის სისტემებისთვის და პოლიტიკისთვის, რომელიც მიმართულია ფსიქიკური ტანჯვის სოციალური მიზეზების აღმოფხვრაზე. საბოლოო ჯამში, სოციალურ სამყაროში ფსიქიკური ჯანმრთელობის დაცვის ჩანერგვა აღიარებს, რომ განკურნება მოიცავს არა მხოლოდ ბიოლოგიურ მკურნალობას, არამედ გაგებას, თანაგრძნობას და სოციალურ კავშირს. ---ვიკრამ პატელი---
