84-დან 2002 წლამდე ჩემს შემოქმედებაში უფსკრულია, 18 წელი, სადაც წერა შევწყვიტე. ვმუშაობდი მხატვრულ ლიტერატურაში და სხვა საკითხებში, დავიწყე სკოლა, გავთხოვდი და შევქმენი ოჯახი, მაგრამ 15 წლის განმავლობაში არ ვწერდი პოეზიას.
(There is a gap in my work from '84 to 2002, 18 years where I stopped writing. I was working at fiction and other things and starting a school and getting married and starting a family, but I wasn't writing poetry for the better part of 15 years.)
ციტატა ავლენს ღრმა გაგებას შემოქმედებით ცხოვრებაში თანდაყოლილი ბალიშებისა და ნაკადების შესახებ. იგი ხაზს უსვამს იმას, თუ როგორ შეუძლია პიროვნულმა ეტაპებმა, როგორიცაა ქორწინება და ოჯახი, ისევე როგორც სხვა პროფესიული მისწრაფებები, დროებით გადააგდოს ადამიანი პირველადი მხატვრული გატაცებისგან. შესვენების ეს პერიოდი, რომელიც მოიცავს თითქმის ორ ათწლეულს, გვახსენებს, რომ შემოქმედების გზა ყოველთვის არ არის ხაზოვანი ან უწყვეტი; ის ხშირად მოითხოვს პაუზებს და ხელახლა აღმოჩენებს. ამ ხარვეზის აღიარება აჩვენებს თვითშეგნებას და პატიოსნებას შთაგონების და ფოკუსირების ფაზების შესახებ, რომლებიც დროთა განმავლობაში იცვლება, ცხოვრებისეული მოთხოვნებისა და პრიორიტეტების მიხედვით.
ასეთი ასახვა ხაზს უსვამს რთულ ურთიერთობას ცხოვრებისეულ პასუხისმგებლობებსა და მხატვრულ გამოხატვას შორის. მიუხედავად იმისა, რომ მხატვარი ღრმად იყო ჩართული სხვა მნიშვნელოვან მცდელობებში - კარიერის აშენება, ოჯახის აღზრდა - მათი პოეტური ხმა არსებითად ჩუმად იყო. ეს სიჩუმე სულაც არ არის დანაკარგი, მაგრამ შეიძლება ჩაითვალოს აუცილებელ შუალედად, მწერლობის ნაცნობი კომფორტისგან დაშორებული ზრდის პერიოდად. ის ბადებს დამაჯერებელ აზრს ცხოვრებისეული გარდამავლების, როგორც შემოქმედებითი პროცესის განუყოფელი ნაწილის მნიშვნელობის შესახებ.
უფრო მეტიც, პოეზიაში დაბრუნება ამ ხანგრძლივი პაუზის შემდეგ მეტყველებს გამძლეობაზე და მხატვრული იდენტობის მუდმივ ბუნებაზე. ის ხაზს უსვამს იმას, რომ შთაგონება შეიძლება მიძინებული იყოს, მაგრამ საბოლოოდ არასოდეს იკარგება. ეს ციტატა ეხმიანება ბევრ კრეატიულს, რომლებიც განიცდიან ან განიცდიან მსგავს პაუზებს, რაც ადასტურებს, რომ არყოფნის პერიოდები ბუნებრივია და ხშირად სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია პიროვნული განვითარებისთვის. საბოლოო ჯამში, ამ უფსკრულის ასახვა გვაიძულებს განვიხილოთ, თუ როგორ აყალიბებს ცხოვრების მრავალმხრივი როლები ჩვენს შემოქმედებით მოგზაურობას და რამდენად მნიშვნელოვანია ვიყოთ მოთმინებითა და ნაზით საკუთარ თავთან, როდესაც ვატარებთ ჩვენი ვნებების სხვადასხვა ფაზას.
