ამრიგად, არქივისტს ყოველთვის უნდა ავლენდეს სკრუპულოზური დამოუკიდებლობა და ერთგულება კანონებისა და პრინციპების მიმართ, რომლებიც არეგულირებენ ოფისის პასუხისმგებლობებს.
(Thus, the Archivist must display at all times scrupulous independence and a devotion to the laws and principles which govern the responsibilities of the office.)
ჩვენს ციფრულ ეპოქაში, სადაც ინფორმაცია უხვად არის, მაგრამ ხშირად კითხვის ნიშნის ქვეშ დგას მისი სანდოობის გამო, არქივისტის როლი სულ უფრო მნიშვნელოვანი ხდება. ეს ციტატა ხაზს უსვამს არქივისტის ძირითად პასუხისმგებლობას: ურყევ დამოუკიდებლობას და მტკიცე ერთგულებას იურიდიული და ეთიკური პრინციპებისადმი. ასეთი დამოუკიდებლობა უზრუნველყოფს, რომ არქივისტებს შეუძლიათ ობიექტურად შეინახონ, შეაფასონ და გახადონ ხელმისაწვდომი ჩანაწერები გარე მხარეების მხრიდან არასათანადო გავლენის გარეშე, იქნება ეს პოლიტიკური, კომერციული თუ პირადი. მათი ერთგულება კანონებისა და პრინციპებისადმი იცავს ისტორიული ჩანაწერების მთლიანობას, რომელიც ემსახურება საზოგადოებაში გამჭვირვალობის, ანგარიშვალდებულებისა და გაგების ფუნდამენტურ არტეფაქტს.
არქივის მთლიანობა დამოკიდებულია არქივისტის უნარზე, წინააღმდეგობა გაუწიოს გარე ზეწოლას, რამაც შეიძლება საფრთხე შეუქმნას ისტორიულ ჩანაწერს. ეს დამოუკიდებლობა ხელს უწყობს საზოგადოებასა და მკვლევარებს შორის ნდობას, რაც უზრუნველყოფს დაცული ინფორმაციის სანდო და ნამდვილობას. უფრო მეტიც, დადგენილი კანონებისა და პრინციპების დაცვა უზრუნველყოფს მორალურ კომპასს, რომელიც ხელმძღვანელობს არქივისტებს თავიანთ მოვალეობებში რთული და ზოგჯერ ურთიერთსაწინააღმდეგო ინტერესების ფონზე.
უფრო ფართო გაგებით, ეს ციტატა ხაზს უსვამს მორალურ და პროფესიულ პასუხისმგებლობებს, რომლებიც მოჰყვება საზოგადოების კოლექტიური მეხსიერების მართვას. სანდო არქივის არქიტექტურა მოითხოვს დისციპლინას, ჭეშმარიტებისადმი ერთგულებას და პროფესიული პასუხისმგებლობის ღრმა გააზრებას. იგი ასევე ხაზს უსვამს უწყვეტი განათლების მნიშვნელობას და ადვოკატირებას იმ პოლიტიკისთვის, რომელიც მხარს უჭერს გამჭვირვალობას.
საბოლოო ჯამში, არქივისტის როლი არ არის მხოლოდ მზრუნველი, არამედ დემოკრატიული ფუნქციონირების საფუძველი. დამოუკიდებლობისა და კანონიერი დაცვის შენარჩუნებით ისინი უზრუნველყოფენ მომავალ თაობებს ისტორიის პატიოსანი, უცვლელი პერსპექტივის უზრუნველსაყოფად, რაც საზოგადოებას საშუალებას აძლევს ისწავლოს წარსულიდან და ააშენოს უფრო ინფორმირებული მომავალი.
