უბედურება ის არის, რომ ბავშვები გრძნობენ, რომ უნდა შოკში ჩააგდონ უფროსები და ყოველი თაობა იზრდება რაღაც უფრო რთულად შოკში.
(Trouble is, kids feel they have to shock their elders and each generation grows up into something harder to shock.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს სოციალური და კულტურული ცვლილებების მიმდინარე ციკლს, რაც ითვლება შოკისმომგვრელ ან მისაღებ ქცევაში. როდესაც ყოველი თაობა ჩნდება, ის მიდრეკილია საზღვრების შემდგომი გადალახვისკენ, შესაძლოა განპირობებული იყოს თვითმყოფადობის სურვილით, აჯანყებით ან წინა ეპოქის ღირებულებებზე პასუხის გაცემით. ეს ფენომენი ხაზს უსვამს იმას, რომ შოკის ცნება არ არის სტატიკური; ის ვითარდება საზოგადოების ნორმებთან ერთად, ხშირად ხდება უფრო რთული ან ინტენსიური დროთა განმავლობაში. მოსაზრება, რომ ახალგაზრდები გრძნობენ აუცილებლობას დაუპირისპირდნენ ან დაუპირისპირდნენ უფროსების მოლოდინებს, ასახავს თაობათა ცვლილების უფრო ფართო დინამიკას და პროგრესის ან დიფერენცირების ბუნებრივ ადამიანურ სურვილს.
გარდა ამისა, ამ ციკლს შეიძლება ჰქონდეს ღრმა გავლენა საზოგადოების ერთიანობაზე. როდესაც ყოველი ახალი თაობა მიზნად ისახავს წინა თაობის „შოკირებას“, შეიძლება გამოიწვიოს პოლარიზაცია ან გაუგებრობა ასაკობრივ ჯგუფებს შორის. თუმცა, ის ასევე ხაზს უსვამს საზოგადოებებში დიალოგისა და ადაპტაციის მნიშვნელობას, რადგან თითოეული თაობა ცდილობს შეაერთოს ტრადიცია ინოვაციებთან. ამ ნიმუშის გააზრება დაგვეხმარება ასაკობრივ განსხვავებულობაში უფრო დიდი თანაგრძნობის გაღვივებაში, იმის გაცნობიერებით, რომ ნორმების გამოწვევისკენ სწრაფვა ადამიანის განვითარებისა და საზოგადოების ევოლუციის ფუნდამენტური ნაწილია.
საბოლოო ჯამში, მანერებით, ზნეობით თუ რწმენით, შოკისკენ სწრაფვა შეიძლება გახდეს კატალიზატორი რეფლექსიისა და ცვლილებისთვის. ის უბიძგებს საზოგადოების საზღვრებს, ხელს უწყობს ზრდას და ადაპტაციას და გვახსენებს, რომ აღქმა იმის შესახებ, რაც შოკისმომგვრელია ან მისაღებია, მუდმივად იცვლება. ამ ციკლზე დაფიქრებამ შეიძლება გამოიწვიოს უფრო ღრმად გააზრება, თუ როგორ ვითარდება საზოგადოებები და როგორ უწყობს ხელს თითოეული თაობა იმ კულტურული ლანდშაფტის ჩამოყალიბებაში, რომელშიც დაიბადებიან მომავალი თაობები.
