სკამზე რომ ვჯდები, ვკვდები.
(When I sit on the bench, I'm dying.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს იმ ემოციურ ზარალს, რომელიც შეიძლება მოჰყვეს გვერდში დგომას ან არააქტიურ მონაწილეობას. ის ხაზს უსვამს ჩართულობისა და ღირებული გრძნობის მნიშვნელობას, სპორტში თუ ცხოვრების სხვა ასპექტებში. როდესაც მოქმედებიდან მოშორებულნი ვართ, შესაძლოა დაკარგვის ან სტაგნაციის განცდა ვიგრძნოთ. ის შეხსენებას ემსახურება, რომ გუნდის ან აქტივობის ნაწილი არ არის მხოლოდ შესრულება, არამედ კავშირის და კმაყოფილების გრძნობა. ეს სენტიმენტი ეხმიანება ყველას, ვინც განიცდიდა უმოქმედობის ან გარიყულობის პერიოდებს, რაც ხაზს უსვამს მიზნისა და ვნების აუცილებლობას ჩვენს საქმიანობაში.