Een typisch 'Larry King Live' is een pastiche waarvan het absurdisme parodie tart. Met zijn kenmerkende bretels en paarse shirts ziet hij eruit alsof hij met verticale veiligheidsgordels aan de stoel is vastgebonden en niet in staat is deze uit te werpen.
(A typical 'Larry King Live' is a pastiche whose absurdism defies parody. Wearing his trademark suspenders and purple shirts, he looks as if he's strapped to the chair with vertical seat belts, unable to eject.)
Dit citaat biedt een levendige en humoristische kritiek op de interviewstijl en televisiepersoonlijkheid van Larry King. De beelden waarin hij aan de stoel wordt vastgebonden, benadrukken een gevoel van starheid en onontkoombaarheid, wat suggereert dat zijn show eerder een theatraal spektakel is dan een echt discours. Het gebruik van woorden als 'pastiche' en 'absurdisme' benadrukt het performatieve en overdreven karakter van de uitzending. Het lokt reflectie uit over de aard van televisie-interviews, waarbij entertainment vaak voorrang krijgt boven inhoudelijke discussies, wat zorgt voor een spektakel dat zowel boeiend als uiteindelijk oppervlakkig is.
