Amerika, hoe kan ik in jouw gekke bui een heilige litanie schrijven?
(America, how can I write a holy litany in your silly mood?)
Deze regel drukt een gevoel van frustratie of desillusie uit over de staat van Amerika, waarbij de heilige daad van het componeren van een litanie wordt gecontrasteerd met de waargenomen lichtzinnigheid of dwaasheid van de huidige stemming in het land. Het suggereert een conflict tussen het verlangen naar eerbied of ernst en de realiteit van oppervlakkigheid of trivialiteit. De spreker worstelt mogelijk met gevoelens van vervreemding of de behoefte om echte betekenis te vinden te midden van een cultuur die afwijzend of oppervlakkig lijkt. Over het geheel genomen roept het citaat een verlangen naar oprechtheid op en een kritiek op maatschappelijke opvattingen die het potentieel voor spirituele of morele diepgang ondermijnen.
