Maar het was niet de jongensachtige grijns die ze had gekend toen hij door de lichte binnengangen van de Krijgsschool liep. Er zat vermoeidheid in deze glimlach, en oude angsten waren al lang onder de knie, maar nog steeds aanwezig. Het was de glimlach van wijsheid.
(But it was not the boyish grin she had known when he bounded along the low-gravity inner corridors of Battle School. This smile had weariness in it, and old fears long mastered but still present. It was the smile of wisdom.)
De glimlach van het personage weerspiegelt een aanzienlijke verandering ten opzichte van de zorgeloze, jeugdige houding die hij ooit bezat. Nu draagt het een gevoel van uitputting met zich mee en sporen van trauma's uit het verleden waarmee hij te maken heeft gehad, wat het gewicht van de ervaring laat zien. De overgang van onschuld naar begrip betekent een diepere reis van groei en overleving.
Deze evolutie impliceert dat wijsheid vaak voortkomt uit ontberingen, en de glimlach duidt op een volwassen perspectief gevormd door uitdagingen. Hoewel hij zijn angsten misschien onder de knie heeft, blijven ze onder de oppervlakte hangen, wat duidt op de complexiteit van zijn karakter en de realiteit die hij heeft doorstaan.
