Omdat ik getroffen ben door een drugsverslaving, weet hoeveel mensen erdoor getroffen worden en wat een groot probleem het is in onze buurten en onze cultuur, voel ik een verantwoordelijkheid om iets te doen. Ik begrijp wat er mis is met het systeem – dat we psychische aandoeningen net zo moeten erkennen als kanker of gebroken botten – en hoe we het beter moeten maken.
(Having been hit by drug addiction, knowing how many are hit by it and what a big problem it is in our neighborhoods and our culture, I feel a responsibility to do something. I can see what's wrong with the system - that we have to recognize mental illness as we do cancer or broken bones - and how we need to make it better.)
Dit citaat benadrukt de diepgaande impact van verslaving en het belang van maatschappelijk medeleven en systemische hervormingen. Het benadrukt dat geestelijke gezondheidsproblemen, zoals verslaving, dezelfde erkenning en behandeling verdienen als lichamelijke ziekten. Het erkennen van verslaving als een gezondheidsprobleem in plaats van louter een moreel falen kan leiden tot betere ondersteuning en middelen. Het gevoel van persoonlijke verantwoordelijkheid van de spreker onderstreept de rol die individuen en gemeenschappen kunnen spelen bij het bepleiten van verandering, waardoor uiteindelijk een meer inclusieve en effectieve benadering van geestelijke gezondheidszorg en verslavingszorg wordt bevorderd.