Dit citaat benadrukt een diepgewortelde voorliefde voor traditionele Zuid-Indiase ontbijtdelicatessen, namelijk idli en dosa. De persoonlijke geschiedenis van de spreker benadrukt hoe deze voedingsmiddelen niet alleen maaltijden waren, maar ook deel uitmaakten van hun identiteit uit hun kindertijd, wat blijkt uit hun bijnaam uit hun kindertijd. Deze nostalgische gehechtheid die door de woorden weerklinkt, toont het culturele belang van voedsel bij het vormgeven van iemands gevoel van verbondenheid en persoonlijke geschiedenis. Voedsel fungeert vaak als een brug naar dierbare herinneringen, erfgoed en gemeenschap. Door zich te identificeren met een specifieke combinatie als idli en dosa, wordt zichtbaar hoe de regionale keuken ingebed kan worden in persoonlijke verhalen, waardoor duurzame banden ontstaan ​​die verder gaan dan louter levensonderhoud. De nadruk van de spreker op het behalen van hun dagelijkse quotum demonstreert het belang van routine, comfort en misschien de rol van voedsel op momenten van vreugde, opwinding of zelfs dagelijkse discipline. Het onderstreept ook hoe voedseltradities van generatie op generatie worden doorgegeven en in stand worden gehouden, waardoor ze een integraal onderdeel worden van de persoonlijke en culturele identiteit. Bovendien maakt het noemen van de kantine en de volharding in het verkrijgen van hun favoriet dit verhaal herkenbaar voor iedereen met dierbare voedselherinneringen. Over het geheel genomen benadrukt het de nostalgische kracht van vertrouwde smaken en de manier waarop deze individuele verhalen vormgeven, waardoor een gemeenschappelijke verbinding ontstaat die geworteld is in cultureel culinair erfgoed.