Dit citaat onderstreept de voorbijgaande en soms verbijsterende aard van onze digitale interacties. In een tijdperk waarin sociale media de communicatie, het geheugen en de culturele uitwisseling domineren, verliezen we vaak tastbare, concrete begrippen als data, historische oriëntatiepunten of zelfs fundamentele chronologische markeringen uit het oog. Het beeld van iemand die hiërogliefen bekijkt, benadrukt hoe onbekend en cryptisch sommige online-inhoud kan lijken voor buitenstaanders of toekomstige generaties die niet bekend zijn met de huidige symbolen en conventies. Het zet aan tot nadenken over de manier waarop digitale platforms hun eigen talen, gewoonten en symbolen creëren die buiten hun directe context misschien niet blijven bestaan ​​of begrepen worden. Terwijl sociale media snel blijven evolueren, bestaat de bezorgdheid dat toekomstige generaties mogelijk geen verbinding meer hebben met de fundamentele kenmerken die ons helpen tijd en geschiedenis te begrijpen. Historisch gezien vertrouwden beschavingen op fysieke artefacten, mondelinge tradities en geschreven documenten om kennis door de tijd heen door te geven. Nu wordt de lichamelijkheid vervangen door digitale gegevens, die inherent vluchtiger zijn en vatbaarder voor verlies of verkeerde interpretatie. Dit roept vragen op over digitale geletterdheid, behoud en het belang van contextueel begrip. Er schuilt een zekere schoonheid in het nadenken over de kwetsbaarheid en het unieke karakter van het menselijk geheugen, hetzij via persoonlijke herinneringen, hetzij via maatschappelijke gegevens. We zouden kunnen overwegen hoe we het gemak en de connectiviteit van sociale media in evenwicht kunnen brengen met het behoud van betekenisvolle kennis en culturele continuïteit. Uiteindelijk nodigt dit citaat ons uit om na te denken over hoe toekomstige generaties ons digitale tijdperk zullen ervaren en of de symbolen, conventies en kennis die we vandaag de dag als vanzelfsprekend beschouwen, zullen blijven bestaan ​​of in de vergetelheid zullen raken.