Als de werkloosheid zou kunnen worden teruggebracht tot bijvoorbeeld 2 procent, ten koste van een gegarandeerd stabiel inflatiepercentage van 10 procent per jaar, of zelfs 20 procent, zou dit een goed koopje zijn.
(If unemployment could be brought down to say 2 percent at the cost of an assured steady rate of inflation of 10 percent per year, or even 20 percent, this would be a good bargain.)
Dit citaat benadrukt de wisselwerking tussen werkloosheid en inflatie, een concept dat vaak wordt besproken in het macro-economisch beleid. Het suggereert dat, in bepaalde contexten, het accepteren van een hoger inflatiepercentage gerechtvaardigd zou kunnen zijn als dit resulteert in een aanzienlijk lagere werkloosheid. Dit perspectief daagt de traditionele opvatting uit dat inflatie en werkloosheid omgekeerd evenredig zijn en roept belangrijke vragen op over de aanvaardbare grenzen van de inflatie bij het nastreven van werkgelegenheidsdoelen. Het doet ons nadenken over de vraag hoe beleidsmakers economische stabiliteit in evenwicht brengen met winst op de korte termijn, en of dergelijke compromissen op de lange termijn duurzaam of gunstig zijn.
