In de branche hebben kleurkunstenaars het het meest moeilijk. Kaukasische kunstenaars hebben zichzelf echt verstevigd in de industrie, en bij Afro-Amerikanen zien we nu regisseurs en producenten die beloven alleen werk te produceren dat een licht werpt op Afro-Amerikaanse kunstenaars. Maar iedereen in het midden verdwaalt.
(In the industry, artists of color struggle the most. Caucasian artists have really solidified themselves in the industry, and with African Americans now we see directors and producers who vow to only produce work that shines a light on African American artists. But everybody in the middle gets lost.)
Dit citaat benadrukt de aanhoudende verschillen en dynamische verschuivingen binnen de entertainmentindustrie op het gebied van raciale vertegenwoordiging. Hoewel de toegenomen steun voor Afro-Amerikaanse kunstenaars en de focus op diversiteit positieve ontwikkelingen zijn, onderstreept het ook de marginalisering van andere minderheidsgroepen en de manier waarop de industrie vaak de voorkeur geeft aan het dominante culturele verhaal of specifieke gerichte inspanningen. Het 'midden' gaat verloren en weerspiegelt de complexe uitdagingen waarmee artiesten buiten spraakmakende genres of demografische categorieën worden geconfronteerd. Het roept op tot een bredere, meer inclusieve aanpak die alle stemmen erkent en verheft, en ervoor zorgt dat diversiteit niet ten koste gaat van eerlijkheid of zichtbaarheid voor anderen.
