Het is de menselijke natuur dat als je ziet dat iets goed werkt, je er meer van doet. Als de overheid in haar onophoudelijke zoektocht naar inkomsten een ogenschijnlijk onschuldige methode ziet om geld in te zamelen zonder veel inflatie te veroorzaken, zal zij zich daaraan vastklampen.
(It is human nature that when you see something work well, you do more of it. If, in its ceaseless quest for revenue, government sees a seemingly harmless method of raising funds without causing much inflation, it will grab on to it.)
Dit citaat benadrukt de neiging van regeringen om effectieve inkomstenmechanismen te exploiteren zodra ze zijn geïdentificeerd, vaak zonder rekening te houden met de gevolgen op de lange termijn. Het weerspiegelt een gemeenschappelijk patroon waarbij het nastreven van kortetermijnwinsten leidt tot een grotere afhankelijkheid van specifieke methoden om inkomen te verdienen, soms ten koste van de economische stabiliteit of eerlijkheid. Het idee dat een ogenschijnlijk onschuldige methode kan uitgroeien tot een terugkerende bron van inkomsten onderstreept het potentieel voor overmacht van de overheid en de onbedoelde gevolgen van beleidsaanpassing. Het besef van deze tendens moedigt zowel burgers als beleidsmakers aan om dergelijke begrotingsstrategieën onder de loep te nemen, in de verwachting dat wat vandaag onschadelijk lijkt, in de toekomst overmatig of misbruikt zou kunnen worden.
