Toen ik eenmaal op één lijn kwam met de God in mij, raakte iets me hard: ik leerde dat onze waarde, onze validatie, ons doel en onze acceptatie niet voortkomen uit wat we zouden moeten doen. Ze komen niet voort uit wat we hebben. Ze komen niet voort uit wat we hebben gedaan of wie we waren. Ze komen simpelweg voort uit het feit dat we dat zijn.
(Once I started to get aligned with the God in me, something hit me hard: I learned that our worth, our validation, our purpose and our acceptance don't stem from what we should do. They don't stem from what we have. They don't stem from what we've done or who we were. They stem simply from the fact that we are.)
Dit diepgaande inzicht herinnert ons eraan dat onze intrinsieke waarde niet geworteld is in externe prestaties, bezittingen of daden uit het verleden. Het herkennen van het goddelijke in ons bevordert onvoorwaardelijke zelfacceptatie en verschuift de focus van externe validatie naar een interne erkenning van waarde. Het moedigt aan om authentiek te leven, vrij van de last van fouten uit het verleden of maatschappelijke verwachtingen. Het omarmen van dit perspectief kan leiden tot meer vrede, vertrouwen en een diepere verbinding met onszelf en het universum.
