Waar het eigenlijk op neerkomt is dat mijn idee van het Amerikaanse leven, de Amerikaanse droom, wat dan ook, is dat ik kan doen wat ik wil in de privacy van mijn eigen huis. En zolang ik niemand pijn doe, heeft niemand het recht om te weten wat ik doe. Het belangrijkste dat ik moet verbergen, is dat ik niets te verbergen heb.
(Really what it gets down to is that my idea of the American life, the American dream, whatever, is that I can do what I wish in the privacy of my own home. And as long as I'm not hurting anyone, no one has a right to know what I do. The main thing that I have to hide is that I don't have anything to hide.)
Dit citaat benadrukt persoonlijke vrijheid en het belang van privacy bij het nastreven van individueel geluk. Het daagt het idee uit dat privacy inherent verdacht is, maar suggereert in plaats daarvan dat echte vrijheid de vrijheid inhoudt om te leven zonder onnodig toezicht, zolang iemands daden anderen geen schade berokkenen. De spreker onderstreept een paradox: het gebrek aan verhulling kan een deugd zijn, en benadrukt dat onschuld en transparantie vaak samengaan met het verlangen naar privacy. Het roept vragen op over de maatschappelijke percepties van moraliteit en privacy, en zet aan tot reflectie over de grenzen tussen persoonlijke vrijheid en maatschappelijk oordeel.
