Sneeuw zo fijn en korrelig als suiker bedekte de ramen en sijpelde op de vloer en smolt niet.
(Snow as fine and grainy as sugar covered the windows in and sifted off to the floor and did not melt.)
In het boek "On the Banks of Plum Creek" van Laura Ingalls Wilder wordt de omgeving prachtig beschreven met sneeuw die lijkt op fijne, korrelige suiker. Deze beelden roepen een gevoel van winterwonder op en benadrukken de delicate en betoverende kwaliteit van de sneeuw terwijl deze de omgeving bedekt. De sneeuw bedekt de ramen en valt zachtjes op de grond, waardoor een pittoresk winterlandschap ontstaat dat tot de verbeelding van de lezer spreekt.
De beschrijving benadrukt de kou en stilte van de winter, aangezien de sneeuw niet smelt, wat duidt op de duurzame aard van het seizoen. Het weerspiegelt de schoonheid en rust van een besneeuwde dag en laat zien hoe de wereld kan transformeren onder een laagje sneeuw. Dit moment in het verhaal stelt lezers in staat de serene sfeer te visualiseren, waardoor de algehele ervaring van het verhaal wordt versterkt.
