Dus hier is mijn verhaal, moge het een glimlach en een traan opleveren. Het gebeurde ooit. Ver weg en lang geleden. Buiten de nacht giert en jammert de wind. Kom naar mij luisteren, de Verteller van Verhalen!
(So here is my story, may it bringSome smiles and a tear or so,It happened once upon a time,Far away, and long ago,Outside the night wind keens and wails,Come listen to me, the Teller of Tales!)
Het verhaal begint met een uitnodiging om naar een verhaal te luisteren dat zowel vreugde als nostalgie wil oproepen. Het zet de toon met een grillige toon en suggereert een oud verhaal met emotionele diepgang. De verteller nodigt luisteraars uit om deel te nemen aan de ervaring en suggereert een verband tussen gebeurtenissen uit het verleden en het huidige moment.
Dit verhaal, ingelijst als een sprookje, belooft avontuur en warmte, met een vleugje verdriet er doorheen geweven. De verwijzing naar de nachtelijke wind impliceert een sfeer vol mysterie, waardoor het publiek wordt aangemoedigd om deel te nemen aan de Teller of Tales en zich onder te dompelen in het zich ontvouwende verhaal. De algehele essentie weerspiegelt de charme van het vertellen van verhalen en de tijdloze aantrekkingskracht van verhalen die het hart raken.
