'The Dictator' belandt ergens tussen de bleke Mel Brooks en de goede Adam Sandler, wiens 'You Don't Mess With the Zohan', over een Israëlische Special Forces-soldaat in een kapsalon, betere contrasten weet te creëren met vaag vergelijkbare cultuurverschillen - het is ook een gekkere film.
('The Dictator' lands somewhere between wan Mel Brooks and good Adam Sandler, whose 'You Don't Mess With the Zohan,' about an Israeli Special Forces soldier at a hair salon, manages to strike better contrasts with vaguely similar culture differences - it's a nuttier movie, too.)
📖 Wesley Morris
Het citaat biedt een genuanceerde vergelijking van films die komedie combineren met cultureel commentaar. Het benadrukt hoe 'The Dictator' ergens tussen de subtiele, misschien ingetogen humor van Mel Brooks en de meer openlijke, komische stijl van Adam Sandler in 'You Don't Mess With the Zohan' zit. De vermelding van diens speelse kijk op culturele verschillen onderstreept de effectiviteit van contrasterende humorstijlen en het potentieel van het genre voor sociale kritiek. De observatie dat de film 'gekker' is, duidt op een voorkeur voor de maffe, meer overdreven komische benadering, die zowel boeiend als tot nadenken stemmend kan zijn in de manier waarop culturele identiteiten door middel van humor worden weergegeven.
