De Weaver-God, hij weeft; en door dat weven is hij verdoof, dat hij geen sterfelijke stem hoort; En door dat zoemen, zijn ook wij die naar het weefgetouw kijken verdoof; En alleen als we ontsnappen, zullen we de duizend stemmen horen die er doorheen spreken. Want toch is het in alle materiële fabrieken. De gesproken woorden die onhoorbaar zijn onder de vliegende spillen; Diezelfde woorden worden duidelijk gehoord zonder de muren en barsten uit de geopende casements. Daardoor zijn schurk ontdekt. Ah, sterfelijk! Wees dan hechtend; Daarvoor, in al dit geraas van het weefgetouw van de grote wereld, kunnen uw subtielste denken worden gehoord.
(The weaver-god, he weaves; and by that weaving is he deafened, that he hears no mortal voice; and by that humming, we, too, who look on the loom are deafened; and only when we escape it shall we hear the thousand voices that speak through it. For even so it is in all material factories. The spoken words that are inaudible among the flying spindles; those same words are plainly heard without the walls, bursting from the opened casements. Thereby have villainies been detected. Ah, mortal! then, be heedful; for so, in all this din of the great world's loom, thy subtlest thinkings may be overheard afar.)
De passage reflecteert op de metafoor van een wevergod die zich bezighoudt met zijn vak, wat leidt tot een gevoel van doofheid voor de stemmen van stervelingen. De handeling van weven symboliseert de overweldigende aard van het bestaan, waarbij het geluid van het weefgetouw de talloze ideeën en uitdrukkingen overstaat die daarachter liggen. Dit suggereert dat in de chaos van het leven belangrijke gedachten en waarheden vaak ongehoord blijven, verborgen door de meedogenloze ritmes van onze dagelijkse inspanningen.
De gepresenteerde beelden benadrukt dat, hoewel men kan worden geconsumeerd door de taken die voor de hand zijn, vitale inzichten en perspectieven nog steeds kunnen ontstaan als er een stap terugstaat. Het waarschuwt individuen om zich bewust te zijn, omdat hun binnenste gedachten kunnen resoneren buiten hun directe omgeving. In essentie, zelfs te midden van het geluid en de drukte van het leven, ligt er een potentieel voor dieper begrip en verbinding met de wereld buiten je onmiddellijke ervaring.
