Theater was mijn eerste liefde. Ik kan het theater niet uit mij halen. En dat zou ik niet willen. Voor mij is het thuis.
(Theatre was my first love. I can't take the theatre out of me. And I wouldn't want to. To me, it's home.)
Dit citaat vat prachtig de diepgewortelde verbinding samen die je kunt ontwikkelen met hun passie, in het bijzonder de podiumkunsten. De performer beschrijft theater niet alleen als een beroep of een tijdverdrijf, maar als een intrinsiek onderdeel van hun identiteit – iets dat hun zelfgevoel vormgeeft en een gevoel van verbondenheid geeft. De uitdrukking 'eerste liefde' suggereert dat theater, net als een oprechte romance, al vroeg in hun leven een diep gevoel van vreugde, opwinding en doel introduceerde. Na verloop van tijd bleef deze liefde bestaan en werd een onlosmakelijk onderdeel van hun wezen, zozeer zelfs dat ze 'het theater niet uit mij kunnen halen'. Dit geeft aan dat hun betrokkenheid bij theater hun gedachten, gevoelens en misschien zelfs hun wereldbeeld beïnvloedt. Bovendien duidt de uitspraak 'En dat zou ik niet willen' op een oprechte waardering en aanvaarding van deze identiteit; er is geen verlangen om zich af te scheiden of afstand te nemen van hun passie. Ten slotte roept het gelijkstellen van theater met thuis een gevoel van comfort, veiligheid en authenticiteit op, wat impliceert dat ze op het gebied van theater een toevluchtsoord vinden dat lijkt op het toevluchtsoord dat je thuis zou kunnen vinden. Deze reflectie onderstreept hoe passies – wanneer ze echt verweven zijn met de structuur van wie we zijn – een essentieel, blijvend onderdeel van ons leven worden. Het benadrukt het belang van het omarmen van waar we van houden, en erkent het als meer dan alleen een hobby, maar als een kernelement van onze identiteit en welzijn.
