Er komt niet zelden een crisis voor in het leven van mensen, van naties en van werelden, wanneer de oude vormen op het punt lijken te staan te vergaan, en de oude regels van handelen hun bindende kracht hebben verloren. Het kwaad van de bestaande systemen verdoezelt de zegeningen die daarmee gepaard gaan, en waar hervormingen nodig zijn, wordt de roep om ondermijning geuit.
(There comes not seldom a crisis in the life of men, of nations, and of worlds, when the old forms seem ready to decay, and the old rules of action have lost their binding force. The evils of existing systems obscure the blessings that attend them, and, where reform is needed, the cry is raised for subversion.)
Dit citaat benadrukt de onvermijdelijke momenten van onrust die optreden wanneer gevestigde systemen en normen niet langer hun doel dienen. Dergelijke crises leggen vaak onderliggende tekortkomingen bloot, waardoor het moeilijk wordt de positieve aspecten van de huidige orde te zien. Deze perioden van onrust kunnen een katalysator zijn voor zinvolle hervormingen, maar lopen ook het risico in chaos te vervallen als ze verkeerd worden begrepen of verkeerd worden aangepakt. Het onderkennen van deze tijden als kansen voor constructieve verandering, in plaats van louter vernietiging, kan tot vooruitgang en vernieuwing leiden. De balans tussen behoud en transformatie is delicaat; Begrijpen wanneer je moet uitdagen en wanneer je moet handhaven, is essentieel voor groei.
