Er is niemand die de rijken kan vertellen dat ze moeten blijven streven, want een rijke man maakt de wet die zijn eigen leven heiligt en uitholt.
(There is none to tell the rich to go on striving, for a rich man makes the law that hallows and hollows his own life.)
Dit citaat benadrukt het zichzelf in stand houdende karakter van rijkdom en macht. Het suggereert dat de rijken vaak de architecten zijn van hun eigen regels, die hen zowel kunnen verheffen als gevangen houden. Het idee dat er niemand is die de rijken kan adviseren om te vertragen of na te denken benadrukt een cyclus waarin materieel succes kan leiden tot eigenbelang, mogelijk ten koste van het bredere maatschappelijk welzijn. Het zet aan tot nadenken over de morele verantwoordelijkheden die gepaard gaan met rijkdom en de isolerende effecten van privileges. Uiteindelijk vraagt het om bewustzijn van hoe persoonlijk gewin wetten en waarden kan vormgeven, waardoor vaak een gesloten kringloop ontstaat die zowel individuele levens als maatschappelijke structuren beïnvloedt.
